Bruxelles nous appartient

Klank is allesomvattend

De verhalen en getuigenissen worden uitsluitend op een auditieve manier verzameld. Deze keuze motiveren we graag met drie punten:

  • Het gaat ten eerste over een trouw aan een singulariteit, de stem en al haar vormen van expressie. Het woord nemen, zij het in een alledaagse of een strategische context, is altijd een unieke en enkelvoudige oefening. Elke stem bevat haar eigen culturele, antropologische & sociologische indicators: versprekingen, onvoltooidheden, aarzelingen, accenten, stiltes, dingen die in een transcriptie over het algemeen worden weggelaten. En zelfs al wordt er rekening mee gehouden, kan een transcriptie nooit de levendigheid vatten van de stroom aan onuitgesproken, maar betekenisvolle elementen. Zich interesseren voor de woorden en verhalen van mensen is niet zomaar zich interesseren voor wat er (al dan niet) gezegd wordt, maar evengoed voor de manieren waarop ze (wel of niet) gezegd worden.
  • Daarnaast gaat het over een verlangen en een poging om een ​​documentaire corpus te voltooien dat grotendeels gedomineerd wordt door geschreven tekst en beeld. Het geluidsmedium maakt het mogelijk om rekening te houden met een infra-zichtbare realiteit die hyperpersoonlijk is en het dichtst staat bij wie ze uitdrukt. We weten dat er historisch gezien een onderscheid is in de samenleving tussen de “schrijvende klasse" en de "sprekende klasse”. Naargelang het concept van een “universele geschiedenis” vorm nam, werd die laatste in de publieke opinie bestempeld als ondoordacht en is ze geleidelijk aan gedegradeerd naar de ondergrond van de historische vertelling. Sindsdien heeft de sociologie aangetoond dat mensen die het gewend zijn voor een publiek te spreken hun eigenbeeld en verhaal beter beheersen. In deze context is werken aan het verzamelen en archiveren van stemmen niet geheel vreemd aan de wens om een ​​ander verhaal te vertellen, een verhaal dat rekening zou houden met de stemmen van zij die misschien aan geen enkele van de vereisten voldoet om aan "publiek of historisch spreken” te doen;
  • In onze poging om een geluidsarchief aan te leggen van het Brusselse leven, zijn we daarom vooral (maar niet uitsluitend) geïnteresseerd in stemmen die niet of onvoldoende worden weergegeven in het hoorbare landschap van de stad. Het is een engagement: meer zichtbaarheid geven aan wat onzichtbaar is geraakt, en meer hoorbaarheid aan zij die vaak onhoorbaar zijn. De discretie van geluid zorgt daarbij dat we dichter bij het onderwerp kunnen blijven.